نام حق
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ... به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم از او بگويم.
سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.

او رفت و من نشناختمش . در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم
اما نشناختمش. همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.

اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم . چقدر هم تنها ... م

بالاخره آپ کردم.این مدتی که نبودم شناختمتون بی معرفتا نباید بهم یه سر می زدید؟ باشه خیالی نیست .امامی خوام یه شعر زیبا از سهراب رو براتون بزارم .کی میدونه شاید آخرین پست من باشه .

نام شعر : غمي غمناك

شب سردي است ، و من افسرده.
راه دوري است ، و پايي خسته.
تيرگي هست و چراغي مرده.

مي كنم ، تنها، از جاده عبور:
دور ماندند ز من آدم ها.
سايه اي از سر ديوار گذشت ،
غمي افزود مرا بر غم ها.

فكر تاريكي و اين ويراني
بي خبر آمد تا با دل من
قصه ها ساز كند پنهاني.

نيست رنگي كه بگويد با من
اندكي صبر ، سحر نزديك است:
هردم اين بانگ برآرم از دل :
واي ، اين شب چقدر تاريك است!

خنده اي كو كه به دل انگيزم؟
قطره اي كو كه به دريا ريزم؟
صخره اي كو كه بدان آويزم؟


مثل اين است كه شب نمناك است.
ديگران را هم غم هست به دل،
غم من ، ليك، غمي غمناك است.

بای

خوابیدی تو بال موجا کاش میشد بیام کنارت

توبه دریا دل سپردی من تو صاحل چشم به راهت

دنبالت دارم می گردم اما نیست از تو نشونی

روزگار ما رو جدا کردیه غروب بود توی جوونی

دل من هوات رو کرده کاش میشد تو رو ببینم

کاش میشد تو خواب دوباره دست سردت رو بگیرم

می خوام بگم از اون روزا که دستات توی دستام بود .چه خوش بودیم با رفیقا آرزو هامون شکست.رفتی...   . مشکلات جلو دارمون نبود.لحظه ها تند میگذشتند زیر گنبد کبود.اما روزای خوش رو آب اومد و برد.سخن با تو هستم تا آخر رفیقم مرد.دریا اونا رو تو چنگش اسیر کرد.رفت پیش عجل و جونش رو داد و اونا رو سیر کرد.بچه ها توی جوونی رفتند از بینمون.رفیقا رو تنها گذاشتند تکمیل نکردند دینشون نشون به اون نشون که یادشون  توی ذهنمونه.خدا این رو بهتر از همه ی ماها میدونه که رفیق خوب چیزی نیست که بره از یاد.آخه رفاقت همتی بود که خدا بهمون داد.

دوباره دارم می گردم اما نیست از تو نشونی.

روزگار ما رو جدا کرد یه غروب بود توی جوونی.

خوابیدی رو بال موجا کاش میشد بودم کنارت.

تو به دریا دل سپردی من تو صاحل چشم به راحت.

بعد تو زنگی واسه ما شده مثل مات.رویاهای خوش رو فقط میبینیم توی خواب.بودنتون شده واسه ی ما مثل سراب.نمونده ازشون بجز عکس توی قاب با رفتنشون فقط اسمشون رو جا گذاشتند.دلم میسوزه وقت خدا حافظی نداشتند.شادی و تفریح دیگه رختشون رو بستند.بجاش غصه و غم تو دلمون نشستند. پنج شنبه ها ما همه میریم سر خاکشون.میشه گریون دل پریشون به یاد دست نوشته به یاد خطشون یاد رد پا جا پای کفششون .

دل من هوات رو کرده کاش بشه تو رو ببینم

کاش بشه تو خواب دوباره دست سردت رو بگیرم

رو در و دیوار ر شده از عکس تو .تو گوشم می پیچه صدای خنده ی تو .وقتی می خوابم آرزومه که ببینمت.بی معرفت  بیا به خوابم تا ببوسمت.سر جای تو یه شاخه ی گلی هنوز هست.بوش به مشامم که میرسه میشم مست.داد میزنم بلند تا صدام رو بشنوی:دلم تنگ شده چرا جوابم رو نمیدی.بغض بهم امون خوندن نمیده.یه روز میام پیشت اون روز نزدیکه.پس خدا حافظ تا لحظه دیدار.خدا کنه که خواب باشم اما پس کی میشم بیدار.

تو که رفتی به سلامت وعده ی ما به قیامت

حسرت یه لحظه دیدن واسه من شده یه عادت

دوستای گلم بالا عکس دوست عزیزم علی اکبر رو میبینید که امسال در تاریخ ۳/۱/۱۳۸۶بر اثر ثانحه تصادف از پیشمون رفت.همه با هم برا شادی روحش دعا کنیم.

ممنون.....

پدر جون دوستت دارم(علامت بی نهایت ).

اگه امروز علی اکبر هم بود این روز رو به پدرش تبریک می گفت اما ...  . من امشب رفتم خونشون و به جای اون این کار رو انجام دادم.برای شادی روحش دعا کنید.

دنگ

دنگ . . .، دنگ . . . ساعت گيج زمان در شب عمر مي زند پي در پي زنگ. زهر اين فكر كه اين دم گذراست مي شود نقش به ديوار رگ هستي من. لحظه ام پر شده از لذت يا به زنگار غمي آلوده است. ليك چون بايد اين دم گذرد، پس اگر مي گريم گريه ام بي ثمر است. و اگر مي خندم خنده ام بيهوده است.   دنگ . . .، دنگ . . . لحظه ها مي گذرد. آنچه بگذشت، نمي آيد باز. قصه اي هست كه هرگز ديگر نتواند شد آغاز. مثل اين است كه يك پرسش بي پاسخ بر لب سرد زمان ماسيده است. تند بر مي خيزم تا به ديوار همين لحظه كه در آن همه چيز رنگ لذت دارد، آويزم، آنچه مي ماند از اين جهد به جاي: خندة لحظة پنهان شده از چشمانم. و آنچه بر پيكر اومي ماند: نقش انگشتانم.   دنگ . . . فرصتي از كف رفت. قصه اي گشت تمام. لحظه بايد پي لحظه گذرد تا كه جان گيرد در فكر دوام، اين دوامي كه درون رگ من ريخته زهر، وا رهانيده از انديشة من رشتة حال وز رهي دور و دراز داده پيوندم با فكر زوال.   پرده اي مي گذرد، پرده اي مي آيد: مي رود نقش پي نقش دگر، دنگ مي لغزد بر رنگ. ساعت گيج زمان در شب عمر مي زند پي در پي زنگ: دنگ . . .، دنگ . . . دنگ . .

بازم سلام

ببخشيد اين روزا دير آپ مي كنم.

اصلا حس نت رو ندارم.سرم هم يه خورده شلوغ شده.اما بي معرفتا چرا كم ميايد؟

با همتون قهرم.

اينم واسه دل خودم مينويسم.

Walk with me in loveعاشقانه همراه من گام بردار          

عاشقانه همراه من گام بردار

به من از آن بگو

كه توان گفتنش به ديگري نداري

با من بخند

حتي آنگاه كه احساس حماقت مي كني

با من گريه كن

آنگاه كه در اوج پريشاني هستي

تمام زيبايي هاي زندگي را

با من شريك باش

و در كنار من

با تمام زشتي هاي زندگي ستيز كن

با من

روياهايي را بيافرين تا به دنبال آنها رويم

در شادي هرچه مي كنم،

شريك باش

براي رسيدن به آرزوهايمان

ياريم كن

با آهنگ عشقمان

با من برقص

بيا در سراسر زندگي در كنار هم گام برداريم

بيا تا ابد

در هر قدم از اين سفر

يكديگر را

عاشقانه

در آغوش گيريم

روز مادر رو به تموم مادرای دنیا تبریک میگم.

......مادر ای زیبا ترین تمثیل عشق................

ناياب

شب ايستاده است. خيره نگاه او بر چارچوب پنجرة من. سر تا به پاي پرسش، اما انديشناك مانده و خاموش: شايد از هيچ سو جواب نيايد.   ديري است مانده يك جسد سرد در خلوت كبود اتاقم. هر عضو آن ز عضو دگر دور مانده است، گويي كه قطعه، قطعة ديگر را از خويش رانده است. از ياد رفته در تن او وحدت. بر چهره اش كه حيرت ماسيده روي آن سه حفرة كبود كه خالي است از تابش زمان. بويي فسادپرور و زهرآلود تا مرزهاي دور خيالم دويده است. نقش زوال را بر هر چه هست، روشن و خوانا كشيده است.   در اضطراب لحظة زنگار خورده اي كه روزهاي رفته در آن بود ناپديد، با ناخن اين جسد را از هم شكافتم، رفتم درون هر رگ و هر استخوان آن اما از آنچه در پي آن بودم رنگي نيافتم.   شب ايستاده است. خيره نگاه او بر چارچوب پنجرة من. با جنبش است پيكر او گرم يك جدال. بسته است نقش بر تن لب هايش تصوير يك سؤال.

بی خیال بابا. بعد از این همه مدت دارم آپ می کنم حیفه که با اینجور چیزا شروع کنم.راستی بچه ها همتون دیگه تا حالا خبر فوت خانم مهستی رو شنیدید. بانوی خوش صدای ایرانیییییی.روحش شاد.یه خبر خوب هم براتون دارم این که یک ماه دیگه عروسی دوتا از دوستای خوبمه (نصیبه و قاسم).قاسم جون و همینطور نصیبه جون برای هر دوتاتون آرزوی خوشبختی دارم.از ته دل.به پای همدیگه پیر بشید. بیاید با همدیگه برای تموم زوج های جون آرزوی خوشبختی کنیم.

اینبار میخوام یه شعر فوق العاده زیبا براتون بنویسم که خوانندش آقای رضا صادقیه.من خیلی این ترانه رو دوست دارم . امیدوارم که شما هم ازش خوشتون بیاد.                                                        چاره.....

مي دونم برات عجيبه، اين همه اسرار وخواهش

يه سلام داغ به دوستای خوب و عزیز

این دفعه می خوام از فوتبال براتون بگم.از لیگ برتر ایران(جام خلیج فارس).

این لیگم تموم شد و رفت پی کارش .جا داره یه تبریک هم به سایپایی ها بگیم که یه جام مفت و مجانی گیرشون اومد. هرچی استقلال اهواز خرج کرد رفت تو جیب سایپایی ها . استقلال اهوازم سرش بی کلاه موند . طبق اخبار به دست اومده (از بر و بچ شیرازی) استقلال اهواز و یه کمی هم سایپا دست به یکی کرده و با رشوه دادن به داوران (تقریبا ۳۰۰۰۰۰۰۰ملیون تو مان) قرار گزاشته بودن که استقلال تهران رو به ته جدول بفرستند . البته یه کم هم شاعیه به نظر می رسه.ولی دیگه یه ایرانی داشت سه بازی آخر استقلال تهرون رو تماشا میکرد . لازم به شایعه سازی نیست هر آنچه عیان است چه حاجت به بیان است.

اما

استقلالیهای عزیز

لازم به هیچ نگرانی نیست.استقلالیها  به ظاهر چهارم شدند اما قهرمان واقعی خود شون هستندالبته یه کمی هم  ابدلصمد مرفابی مقصر بود ولی نه اونقدر که از صدر جدول استقلال رو به رده چهارم پرت کنه. نا گفته نمونه که ما امسال جباری رو هم نداشتیم. اما جاش رو نوازی پر کرده بود ولی مش صمد اون رو بازی نمی داد. لیگ بعدی بدون دقدقه مال خودمونه البت اگه نامردیها رو تموم کنن.

خدا کنه تو لیگ بعدی دیگه مش صمد رو نبینیم که بد جوری جوش میاریم.همینطور علی زاده رو.

جای خالی نیکبخت هم احساس میشه.

نظر یادتون نره

تا بعد

عشق...

هرچي با خودم فكر مي كنم مي بينم كه فاصله  بين من و اون زياده.هيچ راه ميانبري نيست كه من زود تر به اون برسم، سرعت من زيادتر ميشه روزگار  با خشونت بيشتري با من برخورد مي كنه. مدت ها تلاش مي كنم تا اون رو به دست بيآرم،اما اون ازمن فرار مي كنه . سعي ميكنم تا اشتباهات قبلي رو جبران كنم امااين تلاش خودش يك اشتباه بزرگتر مي شه. در خودم موندم . چگونه مي تونم دل اون رو نرم كنم. نرم كردن سنگ كار آساني نيست. چرا اون...  . امثال اون زيادند. چرا تنها اون را دوست دارم؟  چندين بار سعي كردم اون رو از خاطرم دور كنم اما نميتونم؟ آخه دوستش دارم . از ته دل.

نمي دونم اون درمورد من چي فكر ميكنه اصلا شايد اون به من فكر نكنه.

 اما يك واژه كوچك ولي پر درد سر  وجود داره كه انسان اگه اونو نداشته باشه ديگه شرم آوره كه اون موجود رو انسان معرفي كنيم.كلمه اي كه در ظاهر سه حرف داره اما در باطن يه دنيا حرف كه توصيفش غير ممكنه. كلمه از سه حرف ع + ش + ق تشكيل شده اما نمي تونيم يه معني واحد براي اون انتخواب كنيم .

اين كلمه لعنتي بد چيزيه. آدمو از پا در مياره. كاري ميكنه كه ديگه نتوني به هيچ چيز بجز خودش فكر كني. شب و روزت با هم يكي ميشه. احساس مي كني كه دنيا روي سرت داره خراب ميشه.

اما

يه  شرط وجود داره كه همه چيز رو بر عكس ميكنه.

 اين كلمه اونقدر با ارزش ميشه كه دوست نداري كسي ديگه اون رو بر لب بيره. دوست داري فقط وفقط خودت اون رو داشته باشي . دنيا رو اونجوري كه هست ميبيني.احساس پرواز رو اون موقع درك مي كني.

شرطش اينه كه هر دو طرف عاشق همديگه باشند.

همين واژه باعث ميشه كه من به هيچ طريقي نتونم اون رو از خودم دور كنم.نتونم حتي يه لحظه به اون فكر نكنم.چي ميشه گفت.

اين شعر هم تقديم ميكنم به اون...و تمام كسايي كه عشاقشون رو درك نمي كنن ...

شيرين من تلخي نكن با عاشق

تموم ميشن گم ميشن اين دقايق

دنياي من، مال من وتو اين نيست

رو كن ديگه فرهاد كو كني نيست

من نمي گم فر هاد كوه كنم من

تيشه به كوه ها كه نمي زنم من

فرهاد عاشقم قلم تيشمه

از تو نوشتن همه انديشمه

عاشق تو بي تو به كوه نميره

وقتي نباشي تو خودش مي ميره

يه روزي مي آي كه نمي دونيم كي هستيم

يار كي بوديم وعشق كي بوديم وچي هستيم

شيرين شيرينم واسه تو شدم يه فرهاد

شيرين شيرينم نده زندگيم رو بر باد

نده زندگيم رو بر باد